Recenzja p造ty na gameplay.pl

Guardians of the Galaxy Deluxe Edition - Recenzje(34)

Recenzja p造ty Loathe - I Let It In and It Took Everything. Cios w pysk!

Youtuberka gra metal. Recenzja albumu Poppy - I Disagree

Recenzja p造ty Lipali - Mosty, rzeki, ludzie

Gatunek muzyczny nie istnieje. Recenzja p造ty Sleep Token - Sundowning

Cios z Ukrainy! Recenzja albumu Jinjer - Macro

Recenzja p造ty Silver Snakes - Death and the Moon. Co nowego dla fan闚 Nine Inch Nails

Tu mia豉 pojawi si recenzja solidnego brytyjskiego post-punku (czyli na nasze: rocka granego przez niegdysiejszego punka) tworzonego przez Franka Cartera, ale plan zosta zmieniony, bo zupe軟ie przypadkiem na mym radarze pojawi si zespó Silver Snakes. Ten wywodz鉍y si z Los Angeles kwartet (na scenie jest ich czterech, ale tak naprawd SS to dziecko jednego faceta, Alexa Estrady) w豉nie wyda swój czwarty album zatytu這wany Death and the Moon, a ja momentalnie uton像em w jego industrialnej g喚bi i postanowi貫m si tym prze篡ciem podzieli.

Silver Snakes zaczynali jako mi造 rockowy zespó, by na kolejnych dwóch p造tach nabra ci篹aru i rozszerzy swój muzyczny arsena. Ale dopiero EPka z 2017, na której jest fajny cover utworu Come Undone, zrobi豉 si elektroniczna, kanciasta, syntetyczna i jednoczenie niepozbawiona swoistego gara穎wego pazura. W ko鎍u przyszed czas na nowy longplej, który ci篹kimi buciorami w豉zi do bajora stworzonego przez Nine Inch Nails, a potem pog喚bionego przez grupy Filter i Stabbing Westward, z dodatkiem wspó販zesnego Gary'ego Numana. Wielce pozytywna niespodzianka!

czytaj dalejfsm
8 maja 2019 - 19:23

Recenzja p造ty Raketkanon - RKTKN#3. wirusy z Belgii

Poza Wielk Brytani, w Europie jest chyba tylko jeden kraj, który z powodzeniem wypluwa z siebie mas wietnych rockowych zespoów. Cz z nich jako-taki rozg這s zdoby豉 (Deus), cz radzi sobie coraz lepiej (Triggerfinger), a cz znana jest raczej niewielkiej liczbie osób (Wallace Vanborn). Raketkanon wydali niedawno trzeci album, ale chyba nadal siedz w dziale dla muzycznych hipsterów. Spróbuj to zmieni.

Raketkanon. O, jaka wietna nazwa! Oznacza, oczywicie, dzia這 rakietowe i idealnie pasuje do typu muzyki granej przez czterech zdolnych facetów. Jest wybuchowo, drapie積ie, z pot篹n dawk szale雟twa i dosy niecodziennie. Wszystkie trzy do tej pory wydane albumy charakteryzuj si trzeba rzeczami: tytu造 piosenek to zawsze imiona, teksty s bez sensu (to po prostu be趾ot przypominaj鉍y j瞛yk angielski), a muzyka stoi w rozkroku mi璠zy melodyjnym rockiem a post-alt-metal-punk-synth-core'em.

czytaj dalejfsm
18 kwietnia 2019 - 20:47

amo mi這 dla wszystkich?

Zainspirowany tekstem fsma o najnowszej p造cie Bring Me The Horizon, postanowi貫m wtr鉍i swoje „trzy grosze” do burzliwej dyskusji na jej temat. Album zatytu這wany „amo”, co po portugalsku znaczy „mi這” jest kolejnym otwarciem zespo逝 na nowe, jeszcze l瞠jsze ni wczeniej brzmienia, co w oczywisty sposób dzieli fanów.  

czytaj dalejFoma
2 lutego 2019 - 20:21

Recenzja p造ty Bring Me The Horizon - amo

Czytanie o albumach, które wywo逝j kontrowersje, jest ciekawe. Tym ciekawsze, im mniej emocjonalnie zaanga穎wany w twórczo zespo逝 jest czytelnik. Pisanie o takich dzie豉ch te jest interesuj鉍e. Szósty album Anglików z Bring Me The Horizon - amo - jest w豉nie tak p造t. Podzieli s逝chaczy, udobrucha krytyków i zapewne wymienicie si sprzeda. A dlaczego? Bo jest przyst瘼ny i popowy, podczas gdy pocz靖ki zespo逝 to darcie g瑿y i mocarne riffy. A ja, jako kto ma這 zaanga穎wany emocjonalnie, na to - sprawdzam!

BMTH pozna貫m wzgl璠nie niedawno, bo troch ponad rok temu. By貫m wiadomy istnienia zespo逝, ale wizerunek emo-chudzielców, co nie potrafi piewa, do mnie nie przemawia. Przyznaj jednak, 瞠 album Sempiternal pokaza fajn równowag mi璠zy mocnym graniem, a spokojniejsz, nieco elektroniczn stron muzyki. M這dszy That's the Spirit jeszcze wyraniej skr璚i w kierunku krainy 豉godnoci. Trzy poprzednie p造ty mnie nie obchodz, a ta nowa, amo, mnie zaskoczy豉. Pozytywnie.

czytaj dalejfsm
30 stycznia 2019 - 20:56

Recenzja p造ty Emigrate - A Million Degrees. Czekaj鉍 na Rammsteina

Wielu z Was zapewne wie, 瞠 jeden z gitarzystów zespo逝 Rammstein, Richard Z. Kruspe, wype軟ia sobie czas poza macierzyst formacj robi鉍 muzyk pod szyldem Emigrate. A jeli do tej pory nie wiedzielicie, to teraz macie okazj, by nadrobi trzy p造ty tego zespo逝, 章cznie z najnowsz - A Million Degrees - której dotyczy b璠zie ten tekst.

Fajnie jest, jeli solowe projekty muzyków kojarzonych z danym gatunkiem, wychodz poza oczywiste ramy i proponuj co wi璚ej. Rammstein jest g這ny, kanciasty, raczej pozbawiony finezji, wszystko tam jest metalowe i p這nie (nowej p造ty spodziewamy si w przysz造m roku i sprawdzimy, czy germa雟ka zabawa trwa dalej). Emigrate proponuje muzyk 豉godniejsz, bardziej radiow, ale nadal zanurzon w rocku i - okazjonalnie - metalu. Czyli niby to samo, ale jednak inaczej. I tylko po angielsku. I Richard piewa. No i raczej nie dla zatwardzia造ch fanów R+.

czytaj dalejfsm
10 grudnia 2018 - 11:58

Recenzja p造ty The Smashing Pumpkins - Shiny and Oh So Bright Vol. 1

The Smashing Pumpkins to ekipa, która nigdy nie zdoby豉 naprawd wielkiej popularnoci, ale od lat trzymaj si swego i graj i nagrywaj, mimo dramatów i mimo ego lidera. Billy Corgan kiedy by alternatywny i zadziorny, dzisiaj przypomina troch 造sego wujcia trzymaj鉍ego si blasków minionej chwa造. No i podobno jest strasznie przewra磧iwiony na w豉snym punkcie. Ale uda這 mu si dogada z wi瘯szoci oryginalnego sk豉du (ich ostatnia p造ta do wietna Machina z 2000 r., potem by造 przerwy, powroty i nagrania ró積ej jakoci) i dynie oficjalnie wróci造 z now p造t. Album jest króciutki, ale za to ma ogromny tytu - Shiny and Oh So Bright Vol. 1/LP: No Past. No Future. No Sun.

Osiem nowych utworów i 30 minut muzyki to niewiele, ale lepiej pozostawi s逝chaczy z niedosytem, ni prze豉dowa ich nadmiarem twórczoci. Podobna taktyka niele sprawdzi豉 si na poprzednim albumie (tam utworów by這 9, ale jeden to takie truch這, 瞠 mog這by go nie by) i daje rad równie tym razem.

czytaj dalejfsm
21 listopada 2018 - 20:11

Od lat to samo. Recenzja p造ty The Prodigy - No Tourists

Jakie The Prodigy jest, ka盥y wie. G這ne, basowe, dynamiczne i szalone. W latach 90-tych brytyjski zespó rozwali scen muzyki elektronicznej i szybko sta si synonimem ambitnego podk豉du dwi瘯owego do ka盥ej szanuj鉍ej si imprezy (a The Fat of the Land to do dzi jeden z najlepszych albumów w ogóle). W 2009 roku Liam Howlett i koledzy zaliczyli taki porz鉅ny powrót po kruchym okresie na prze這mie wieków ii wraz z albumem Invaders Must Die pokazali si z dobrej strony. W 2015 roku zrobili to samo, tylko wysz這 im d逝窺ze i równie solidne co (The Day is My Enemy). No i teraz znowu. No Tourists to album-ksero - cz trzecia Invaders, i jednoczenie cz druga The Day. Czy to dobrze?

10 nowych utworów, 37 minut muzyki, zero opierdzielania si. Nowe Prodigy zasuwa jak dobrze naoliwiona rave'owa, big beatowa, drum'n'bassowa maszyneria i udowadnia, 瞠 w tym gatunku lata 90-te maj si dobrze i nigdy nie znikn. Od pierwszego singla, otwieraj鉍ego ca造 album kawa趾a Need Some1, wiadomo, czego oczekiwa i dok豉dnie to dostajemy.

ALE.

czytaj dalejfsm
5 listopada 2018 - 16:11

Recenzja p造ty Basta. Nosowska ta鎍zy, a ja razem z ni

Mam takie wra瞠nie, 瞠 ka盥y tekst o "nowej" Nosowskiej trzeba zacz寞 nakrelaj鉍 obecn kondycj artystki - wspomnie o gorzkich, ale zabawnych filmikach na Instagramie, zbudowanej na ich podstawie ksi嘀ce, o zawieszeniu dzia豉lnoci grupy Hey i ogromnych zmianach w prywatnym 篡ciu wokalistki. I ja to rozumiem - przecie wszystko to bezporednio wp造n窸o na kszta速 i brzmienie p造ty Basta. A gdyby tak spróbowa si od tego odci寞 i napisa o kr嘀ku jako niezale積ym muzycznym bycie?

Basta to siódmy solowy album Katarzyny Nosowskiej, na który fani czeka musieli ponad 7 lat. Wszystkie wydawnictwa sygnowane samym nazwiskiem wokalistki dosy grub kresk odcina造 si od stylu Heya. Macierzysta formacja to rock, a póniej szeroko poj皻a alternatywa, ale nadal mocno zakorzeniona w wiecie gitar i perkusji. Nosowska za elektronik stoi - z czasem te jasne ró積ice nieco si zatar造 (p造ty Mi這! Uwaga! Ratunku! Pomocy! Heya i UniSexBlues oraz Osiecka Nosowskiej le瘸造 ca趾iem blisko siebie), ale Basta mówi jasno - jestem tak inna, jak to tylko mo磧iwe, a wyrany, syntetyczny rytm jest sednem mego brzmienia.

czytaj dalejfsm
14 padziernika 2018 - 19:41

Recenzja Black Peaks - All That Divides. Szata雟ka jesie!

Gdy mowa jest o zespole wzgl璠nie nieznanym i komu zale篡 na tym, by inni si nim zainteresowali, to najprostszym sposobem jest uciec do szybkiego porównania z innymi grupami. Black Peaks w swojej tegorocznej ods這nie brzmi jak efekt upojnej nocy mi璠zy Mastodonem i zespo貫m Soen, podczas której w tle lecia造 p造ty Deftones. All That Divides to kawa solidnego albumu, który powinien troch namiesza w alt-metalowym wiatku.

Grup Black Peaks pozna貫m przy okazji niez貫go debiutu zatytu這wanego Statues. Srogie riffy, melodyjny piew i krzyki da造 jasno do zrozumienia, 瞠 panowie lubi kombinowa i 章czy kontrastowe dwi瘯i. Ale dopiero ten drugi album pokaza, 瞠 jego autorzy s gotowi atakowa szczyty.

czytaj dalejfsm
9 padziernika 2018 - 13:37

Recenzja p造ty Nine Inch Nails - Bad Witch. Zaskakuj鉍a konkluzja

Nine Inch Nails to tak pot篹na muzyczna marka, 瞠 po造kam j bez popity zawsze i jeszcze nigdy mi si odbi這. Raz bywa gorzej, raz bywa lepiej, ale zawsze jako twórczoci Trenta Reznora stawiam na najwy窺zej pó販e. Po dyskusyjnym Hesitation Marks z 2013 (który to album zestarza si nieco gorzej ni np. Year Zero czy With Teeth) przyszed czas na eksperyment w EPkami. Not The Actual Events to mocny, drapie積y powrót do starego NIN. Add Violence to pomost mi璠zy tym, co stare i tym, co nieco nowsze. Teraz dostalimy Bad Witch, na które trzeba by這 poczeka troch d逝瞠j.

czytaj dalejfsm
23 czerwca 2018 - 19:27
nowsze postystarsze posty