O nieuczciwym zawyżaniu poziomu trudności na przykładzie Warcrafta III - Strider - 18 września 2013

O nieuczciwym zawyżaniu poziomu trudności na przykładzie Warcrafta III

Nie należę do graczy, którzy starają się skończyć dany tytuł jak najszybciej, bezstresowo i natychmiast włączyć kolejną grę. Lubię gdy stawia ona przede mną wyzwania, nawet jeśli oznacza to powtarzanie jakiegoś fragmentu po sto razy, tylko po to, żeby za chwilę zaciąć się ponownie. Strasznie przy tym denerwuje mnie, gdy twórcy idą na łatwiznę i poziomy trudności o tak wdzięcznych nazwach jak "insanity", czy "impossible" zrobione są na odczepkę, przez zwykłe zwiększenie ilości atakujących nas bezmyślnie przeciwników. W niektórych grach ma to oczywiście sens (FPS-y, slashery), w wielu jednak z łatwością może zepsuć radość z zabawy, poprzez zwykłe naruszenie zasad rządzących danym tytułem. Tak jak w kampanii Warcrafta III.

Nie zrozumcie mnie źle: nie uważam Warcrafta III za złą grę. Co prawda przy "dwójce" bawiłem się dużo lepiej (i dłużej), ale i "trójka" zapewniła mi kilkadziesiąt godzin rozrywki (jestem zadeklarowanym singlowcem, nie gram przez Battle.net). Ostatnio postanowiłem spróbować swoich sił ponownie w trybie kampanii, tym razem na najwyższym dostępnym poziomie trudności. Z ukończeniem większości misji nie było problemu – wystarczyła odrobina cierpliwości i nauka na własnych błędach. Zabawa była przednia, a radość z zaliczania kolejnych rozdziałów niesamowita.

Całą przyjemność z kombinowania psuło jednak kilka etapów, w których komputer grał co najmniej nie fair. Pierwsza taka sytuacja przytrafiła się w połowie kampanii orków: gotowy do ostatecznego nalotu na bazę wroga sprawdzam cały teren, znajduję świetny punkt desantowy dla swoich wojsk, robię dywersję i... bezradnie oglądam, jak cała armia znika w mgnieniu oka. Przecież 10 sekund wcześniej komputer miał pustą bazę! Szybkie przeliczenie ilości gryfów, strzelców i piechurów utwierdza mnie ponadto w przekonaniu, że pojawienie się znikąd wrogich jednostek, to nie jedyny "bonus" jaki zaserwowała sobie gra – limit kontrolowanych jednostek został przekroczony przynajmniej o połowę...

Jeszcze bardziej wyrafinowane ciosy poniżej pasa serwuje nam kampania elfów. W jednym ze scenariuszy naszym zadaniem jest pokonanie trzech Strażników rogu Cenariusa, zanim nieumarli wyrąbią sobie drogę przez las do grobowca Shando Stormrage'a. Problem w tym, że na naszej drodze stoi baza orków. Na zwykłym poziomie trudności wystarczy ją zniszczyć, po czym na spokojnie wypełnić cel misji. Na wysokim poziomie trudności nie ma nawet co marzyć o zburzeniu jednego budynku wroga - ilość i siła jego jednostek jest po prostu absurdalna, co w połączeniu z wyśrubowanym limitem czasowym czyni z tego scenariusza najtrudniejszą misję w grze. Jedynym sposobem na jego ukończenie jest wykorzystanie błędu gry (zaatakowane jednostki Strażników, gdy tylko stracą z oczu naszych żołnierzy, biegną w stronę naszej bazy, w której należy je jak najszybciej zniszczyć) i... dużo szczęścia, bowiem najdrobniejszy błąd oznacza porażkę. Po kilku godzinach prób udało mi się w końcu wykonać zadanie mając w zapasie ok. 5 sekund, niektórzy gracze zarzekają się jednak, że potrafią podnieść ten wynik nawet do pół minuty.

Desperacka obrona pierwszej osady u podnóży góry Hyjal...

Błąd gry to prawdopodobnie jedyna szansa na zwycięstwo również w ostatnim scenariuszu "podstawki". 45-minutowa obrona góry Hyjal przed Płonącym Legionem i niezmordowaną Hordą Nieumarłych nawet na niskim poziomie trudności potrafi przyprawić o sporą ilość siwych włosów, na hardzie zaś jest w zasadzie niegrywalna. YouTube'owi spece twierdzą, że wykonanie zadania w standardowy sposób (tzn. poprzez odpieranie kolejnych fal wrogów) jest całkowicie niemożliwe, co po 10 godzinach prób uważam za wielce prawdopodobne. Jedyną szansą na powodzenie jest wyprzedanie wszystkich artefaktów naszych bohaterów, co pozwala już na początku scenariusza zaopatrzyć się w pokaźną ilość goblińskich min, mikstur nietykalności i zwojów teleportacyjnych. Przy ich użyciu w ciągu pierwszych kilku minut należy zniszczyć trzy budynki wroga: Czarną Cytadelę, służącą do produkcji robotników, oraz dwie rzeźnie w których komputer produkuje na potęgę wozy mięsa (rodzaj katapult). Jeśli nam się to uda, a przy okazji zabijemy wszystkich pięciu akolitów (na początku misji zajmują się tylko wydobyciem złota w kopalni, więc nie trzeba się martwić, że ukryją się w jakimś zakamarku), to natychmiast po stracie ostatniego wozu mięsa komputer zablokuje się i zaprzestanie dalszych ataków. Pozostałe czterdzieści minut można wykorzystać na dobicie bezbronnego nagle przeciwnika.

...i zablokowana armia Płonącego Legionu. Horda Nieumarłych już dawno wróciła do grobów.

Takich sytuacji w trakcie całej gry było znacznie więcej. Mniejsze i większe wpadki odbierały wiele radości z główkowania nad tym jak pokonać silniejszego przeciwnika, zamiast tego wprowadzając konieczność szukania błędów, które umożliwią przejście scenariusza. A przecież wystarczyłoby, gdyby poziomy trudności nie różniły się ilością wrogów, a agresywnością komputera i stosowaną taktyką...

Chociaż... może niepotrzebnie się czepiam? Może tylko ja widzę problem, a nikogo więcej to nie obchodzi? Jak to jest z tymi najwyższymi poziomami trudności – są fair, czy nie? Można je zawsze skończyć, trzymając się reguł gry, czy trzeba zdać się na wyszukiwanie błędów w programie? Z góry dzięki za komentarze. :)

Strider
18 września 2013 - 11:19

Komentarze Czytelników

Dodaj swój komentarz
Wszystkie Komentarze
20.09.2013 11:07
Wyczesany Bobr
20
Legionista

...Mmmm... Nie...

Poziom wysoki w Warcraft 3 jest bardzo zabawny i jak najbardziej grywalny/zdatny do przejścia.

Poza tym gra nie jest też, na wysokim poziomie, "źle" zawyżona. Wrogów po prostu jest więcej, ale nie powyżej limitu jednostek (który w RoC wynosił 90 a TFT 100), chyba że ma 2 bazy, ale wtedy jak atakujesz na jedną to siły z drugiej na to nie reagują. Nie są stosowane żadne handicapy, jak na przykład w serii Dawn of War, gdzie przeciwnik jest tak samo bystry tylko jednostki ma silniejsze i mają więcej punktów życia.

Jeśli chodzi ostatnią misje kampanii Nocników z RoC na wysokim poziomie nie jest ona taka trudna (przynajmniej dla mnie) jak ją malują. W bazie ludzi trzeba się bronić głównie bohaterami (ważne jest, żeby zdobyć w piątej misji od ukrytej wielkiej pandy amulet ochrony przed magią, bo nieumarli lubią usypiać Tyrande kiedy ta używa Deszczu Gwiazd) i jeźdźcami hipogryfów - (bo nimi dość łatwo wymanewrować jednostki przeciwlotnicze, a atak przebijający bardzo szybko rozwala w drzazgi silniejsze jednostki z ciężkimi pancerzami. Bardzo ważne jest jednak żeby koncentrować ogień na pojedynczych celach. Najlepiej przy użyciu Shift'a robić kolejkę celów) jednocześnie wzmacniając bazę orków studniami księżycowymi i prastarymi obrońcami. Broniąc się u ludzi należy starać się podczas ataku trzymać z grupą Jainy (ona to bądź co bądź bohater na 10 lvl i potrafi odwrócić uwagę. W głównej bazie budujesz dodatkowe budynki produkcyjne, żeby mieć po 2 z każdego rodzaj a punkt zborny ustalasz w bazie orków (jak już ludzie padną, najlepiej utrzymać ich tak do 30:00).

Robiąc tak orków wybraniałem do 5:00, gdzie po tym już zwycięstwo mamy w kieszeni, bo wróg zdąży wysłać na naszą główną bazę raptem ze 3 fale ghuli i biesów.

Mówiąc w skrócie - Nie płakusiaj na zawyżony poziom trudności, tylko zaciśnij zęby i poślady i graj dalej ]:3

24.09.2013 20:53
odpowiedz
zanonimizowany619836
71
Generał

co? Widziałem u dwóch youtuberów którzy bez niszczenia baz wroga dali radę przejść te misje na hardzie...ssiesz po prostu w tę gre Strider i tyle.

26.09.2013 13:18
Strider.
odpowiedz
Strider.
47
Pretorianin

No dobra, wobec takiej krytyki muszę przyznać się do błędu i zwalić wszystko (jak LordSettlers) na brak moich umiejętności. :)

13.03.2014 02:01
odpowiedz
rchee
1
Junior

Witam. Bardzo ciekawy wątek.

Dawno temu też przeszedłem Warcrafta 3 wraz z dodatkiem. Nie sprawiło mi to wielkiego problemu. Po wielu latach, podobnie jak autor tekstu, całkiem niedawno postanowiłem ambitnie przejść na nowo wszystkie Kampanie. Jakie są moje spostrzeżenie?
Rzeczywiście różnica poziomów jest dość duża. Problemy sprawiają, przynajmniej w podstawowej wersji, zwłaszcza ostatnie misje wszystkich kampanii. Już w ostatniej misji kampanii Przymierza były problemy, ale to jeszcze nic. Prawdziwe schody zaczęły się gdy Nieumarłymi zacząłem niszczyć krainę Elfów. To były naprawdę trudne chwilę. A ostatnia misja kampanii naprawdę trudna. Kampania orków, po za ostatnią misją, nie sprawiała większych problemów. Za to Nocne Elfy... no tu już były problemy, jakkolwiek muszę przyznać że misję z duchami Cenariusa udało mi się przejść bez wykorzystania błędu (nawet o nim nie wiedziałem). Choć powtarzałem te misję bardzo wiele razy (jak większość misji Nocnych). A ostatnia misja, ta o Górę Hyjal, to naprawdę jedna, wielka masakra. Ale udało się. Pomogła przede wszystkim wychwycona sekwencjonalność ataków wroga. Zawsze po zniszczeniu bazy Orków zostawało mi 12-16 minut. Wiedziałem, że jak skróce ten cza do mniej jak 8 minut, to ataki nieumarłych nie będę mi w stanie mi zagrozić. I tak się po może 20 powtórzeniu gry udało :D

Ale kampanie w Reign of Chaos są niczym w porównaniu z kampaniamu w Frozen Throne na HARD. Tu trzeba się pocić na prawie każdej misji (odpadają jedynie tzw "chodzonki"). Już pierwsze misje stawiają takie warunki, że głowa mała. Nocne elfy mają pod górkę. Krwawe elfy może mniej (chyba mają najłatwiejszą, choć czasochłonną finałową misję), ale nieumarli to mnie dobijają. Jeszcze nie skończyłem kampanii a już się kilka razy zaciąłem.

Ogólnie do tej gry na wysokim poziomie trzeba mieć dużo cierpliwości, dobre save'y i mega zmysł. Nie obejdzie się bez poświęceń dużych ilości wojsk i częstego restartowania. Ale mogę zapewnić, że każdą misję (jestem obecnie w połowie kampanii "Dziedzictwo potępionych") można przejść w niewymagający sztuczek sposób.